Amosando publicacións coa etiqueta Literatura e xeografía. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Literatura e xeografía. Amosar todas as publicacións

Unha mirada a un veciño español: Marrocos

O escritor Lorenzo Silva narra unha viaxe polas terras do noso veciño do sur

Para Lorenzo Silva percorrer Marrocos é facer realidade un soño de infancia e, á vez, penetrarse no impresionante escenario da aventura bélica do seu avó, combatente do montón na chamada guerra de Africa. Ao longo de oito xornadas, e coa compañía do seu irmán e un amigo, o escritor explora o interior do país para descubrir –e descubrirnos- a áspera rexión do Rif e a zona non menos agreste do Yebala, e de paso lugares como Melilla, Annual, Alhucemas, Xauen, Larache, Alcazarseguer, Tánxer, Fes, a antiga cidade romana de Volúbilis ou Rabat. Tamén a calor atafegante do verán africano -o mesmo calor que sentiron os soldados que loitaban co seu avó-, a cor da terra vermella, como de herrumbre, o sabor do té con hierbabuena, o son da música andalusí ou o silencio dos camiños pésimos e os esmoleiros inmóbiles.

A viaxe desvela o Marrocos presente e o anuda á historia da guerra pasada, que acode a estas páxinas coa enfebrecida claridade da miraxe: combates reducidos a cazarías, o heroísmo inútil, o desdén dos gobernantes, o horror. E fronte aos españois, sobresae Abd o-Krim, artífice da resistencia rifeña, un home capaz de machucar ao inimigo e de render ao mesmo tempo honras militares ao cadáver do seu antigo amigo o coronel Morais, antes de devolvelo nun ataúde de zinc ás autoridades españolas.


Un apuntamento do autor

Hai lugares nos que non nacemos que, por razóns diversas, e ás veces non do todo comprensibles, non nos son estraños. Iso é o que me pasa a min con Marrocos. É unha terra á que me unen vínculos familiares (un dos meus avós está enterrado en Rabat, o outro andou guerreando por terras marroquís desde 1920 ata 1926) e desde que a pisei por primeira vez, alá por 1969, exerceu sobre min unha estraña fascinación. Este libro, en parte un relato de viaxes, e en parte unha reflexión sobre o onte e o hoxe da relación entre Marrocos e España, xurdiu case por casualidade. En realidade, a razón inicial pola que viaxei en 1997 a Marrocos foi para documentarme sobre o terreo mentres preparaba "El nombre de los nuestros", cuxa acción transcorre en terras do Rif, no nordeste do país. Xa que me desprazaba ata esa rexión, atraeume a idea de atravesala de punta a punta, e xa que ía estar preto, pareceume unha boa ocasión para percorrer outros lugares, especialmente a zona do Yebala, por onde estivera o meu avó paterno durante a guerra. O Rif e o Yebala, que xuntas forman a franxa norte de Marrocos, son tamén as dúas grandes rexións en que se dividía o antigo Marrocos español. Mentres durou a viaxe, fun tomando apuntamentos, case sen poder evitalo. Tamén tiña moitas notas sobre a penosa aventura de España no norte de África, sobre as peripecias bélicas do meu avó, sobre a historia de Marrocos en xeral... Xuntando todo iso, o pasado e as impresións tomadas de primeira man do Marrocos actual, saíu este libro. Pode lerse como unha simple narración, porque no fondo non é máis que a recompilación das moitas historias marroquís que me foron saíndo ao paso e que me pareceron interesantes e dignas de ser lembradas. Especialmente para quen viven no meu país, cuxo destino dificilmente pode desligarse das vicisitudes dos nosos veciños de allende o Estreito. 

Javier Reverte un viaxeiro infatigable

Javier Martínez Reverte naceu en Madrid en 1944. Cursou estudos de Filosofía e Xornalismo. Foi corresponsal en Londres, París e Lisboa, entre outros destinos. Dentro do mundo xornalístico exerceu diversas funcións tales como ser subdirector do diario “Pueblo”. Tamén foi guionista de radio e de televisión.
A súa produción literaria abarca novelas, poemarios e libros de viaxes. É neste xénero en que colleitou máis popularidade: a súa “Trilogía de África” (composta por “El sueño de África”, “Vagabundo en África” e “Los caminos perdidos de África”) reportoulle gran consideración por parte do público. Outros libros de viaxes trataron sobre América Central, as Amazonas, Grecia, Turquía e Exipto.
Á parte dalgúns poemarios como “Metrópolis e “El volcán herido”, e ensaios como “Dios, el diablo y la aventura”, tivo éxito con novelas como “Todos los sueños del mundo” ou “La noche detenida”.



Os seus libros de viaxes son auténticos best sellers detacando:

En mares salvajes. Un viaje por el Ártico (2011)

El río de la luz (2009) (Descenso polo río Yukon ata chegar a Alaska)

Una historia africana (2009) (África)

La aventura de viajar. Historias (2006) de viajes extraordinarios (viaxes polo mundo)

Corazón de Ulises (2006) (viaxe ao mundo helenístico)

Trilogía de Centroamérica (2006)

El médico de Ifni (2005) (novela. Ficción pero trata moi ben a cuestión saharaui)

El río de la desolación. Un viaje por el Amazonas (2004)

Vagabundo en África (2004) (de Sudáfrica ao Congo)

La última frontera (2004) (fronteiras do mundo)

Los caminos perdidos de África (2002) (de Etiopía a Exipto: percorrido polo Nilo)

Dios, el diablo y la aventura (2001). Un relato sobre o xesuíta Pedro Páez que descubriu o Nilo Azul.

Billete de ida (2000). Trátase dunha antoloxía de reportaxes viaxeiros.

El sueño de África. En busca de los mitos blancos del continente negro (1998) (África sudoriental)

Bienvenidos al Infierno. Días de Sarajevo (1994) (o conflito dos Balcáns)

A crise de Grecia vista por un comisario

Kostas Jaritos, protagonista da novela Con el agua al cuello, profundiza sobre a sociedade grega actual

 Nunha Grecia ao borde da bancarrota e cos cidadáns na rúa protestando contra os recortes sociais, o comisario Jaritos deberá investigar unha serie de asasinatos de directivos ligados ao mundo financeiro.


Quen é Kostas Jaritos?

O protagonista desta novela e doutras da mesma colección, é un comisario de Homicidios de Atenas.
Ten vivido moitos episodios da historia de Grecia, e xa asumiu o seu pasado de xove policía durante a Xunta Militar dos Coroneis; desta época quédalle un bo amigo Zisis, comunista que sufriu a tortura e o cárcere durante a ditadura. Está casado con Adrianí, unha muller cun carácter moi forte que non lle aforra discusións nin pelexas. A súa mirada sobre a Atenas contemporánea é irónica e escéptica, as súas opinións contundentes e politicamente incorrectas. Jaritos sempre chama ás cousas polo seu nome, incluso para reírse das ansias internacionalistas da Grecia posolímpica e, agora, para criticar a xestión da grave crise económica que afecta ao mundo occidental.

Quen é Petros Márkaris?

 O escritor desta novela naceu no ano 1937. Estudiou ciencias económicas en Viena e en Stuttgart, trasladouse a Atenas, onde reside na actualidade. Guionista de televisión e autor teatral, ten colaborado en varios guións do cineasta grego Theo Angelopoulos, entre os que destacan La Mirada de Ulises (1995) e La eternidad y un día (Palma de Ouro no Festival de Cannes de 1998). Asimesmo, traduciu a importantes autores da lingua alemana como J.W. Goethe, Arthur Schnitzler, Bertolt Brecht e Thomas Bernhard. A fama chegoulle coa serie de novelas policíacas protagonizadas polo comisario grego Kostas Jaritos.
Obras deste autor traducidas ao español:

Noticias de la noche, 1995 Ediciones B (2000) (reeditada por Tusquets no 2008)
Defensa cerrada, 1998 Ediciones B (2001) reeditada por Tusquets no 2008)
Suicidio perfecto, 2003 Ediciones B (2004)
Un caso del comisario Jaritos y otros relatos clandestinos, 2005 Ediciones B (2006)
El accionista mayoritario, 2006 Tusquets (2008)
Muerte en Estambul, 2008 Tusquets (2009)
Con el agua al cuello, 2010 Tusquets (2011)

Enlaces de interese:

Editorial Tusquets 
Lectura dun fragmento da obra
Grecia e os gregos segundo Petros Márkaris no programa de RTVE "En portada"
Elpais.com/cronica-negra/febre de suicidios en Grecia un caso irresoluble para o comisario Jaritos